تبلیغات 
معرفی Structured Query Language) SQL) پیاده سازی آزادی از جبر رابطهای است که البته بعضی از عملگر های آن مثل تقسیم را نمی پوشاند ولی در عوض عملگرای کاربردی زیاد دیگری تعریف می کند که کار کردن با جداول را آسان می کنند.
این زبان اولین بار در سال 1976 پدید آمده و ده سال بعد توسط ANSL استاندارد شد. SQL یک زبان بیانی (Declarative) است. بدین معتا که کاربر تنها می گوید « چه می خواهد » ولی چگونه بدست آوردن آن را مشخص نمی کند . در واقع تبدیل دستورات SQL به عملگرهای جبر رابطه توسط خود سیستم SQL انجام می پذیرد.
SQL به دو صورت مستقل و ادغام شدنی به کار میرود . در دنیا PC ها عموما SQL را تحت یک نرمافزار دیگر مثل دلفی، ویژوال C یا Access به کار میبریم. در این حال برای تعریف انواع متغییر ها و همچنین برای دستورات کنترلی و توابع ریاضی رشتهای از زبان میزبان استفاده می شود.
یکی از نسخه های معروف SQL برای کامپیوتر های بزرگ SQL/DS که محصول شرکت IBM است میباشد. SQL/DS یک سیستم کامپایلری است الیته در حال حاضر بسیاری از سیستم های بانک اطلاعاتی مفسری میباشند . SQL/DS زبانی مستقل می باشد.
SQL در ابتدا یک زبان دادهها (DSL) بود. با قرار دادن ویژگی «روال ذخیره شدهی پایدار» (Persistent Stored Modules = PSM) در استاندارد سال 1996 ، SQL از نظر محاسبات نیز کامل شد و اکنون حاوی دستوراتی مثل CALL ، Return ، Case ، if ، Loop ، while ، Repeat و ویژگی هایی مثل متغییرها و پردازش استثناها میباشد. در نتیجه در حال لازم نیست SQL را با زبان دیگری به نام میزبان ترکیب کنیم تا برنامه کاربردی کامل ایجاد شود.
SQL به جای دو اصطلاح رابطه و متغییر رابطهای از جدول استفاده می کند. SQL از اصطلاحت عنوان و بدنه استفاده نمیکند.
SQL با زبان رابطهای فاصله دارد. با این حال استاندارد است و اغلب محصولات موجود در بازار آن را پشتیبانی میکنند.
از امروز یک اسم دیگر را باید در کنار اسم های قبلی یعنی 
Base از این جهت متمایز است که از سوی یک دانشگاه راه اندازی شده است : 
